Wat weten we specifiek over de Hovawart?
Lange tijd was er onduidelijkheid over de betekenis van de SOD1-variant voor verschillende hondenrassen. Het feit dat een bepaalde genetische variant bij een ras voorkomt, betekent immers niet automatisch dat deze variant bij dat ras ook daadwerkelijk tot ziekte leidt.
Voor de Hovawart is inmiddels belangrijk wetenschappelijk onderzoek beschikbaar.
In januari 2021 verscheen in het Journal of Comparative Pathology een onderzoek van Mandrioli en collega's naar degeneratieve myelopathie bij drie Hovawarts.
De onderzochte honden waren tussen de 9 en 12 jaar oud en vertoonden progressieve neurologische verschijnselen, waaronder coördinatieproblemen en toenemende spierzwakte aan de achterhand.
Bij alle drie de honden werd de ziekte bevestigd door onderzoek van het ruggenmerg. Daarbij werden beschadigingen van de zenuwbanen en ophopingen van afwijkend SOD1-eiwit aangetoond. Bovendien bleken alle drie de honden twee kopieën van de SOD1:c.118G>A-variant te bezitten.
Dit onderzoek bevestigt dat degeneratieve myelopathie daadwerkelijk bij de Hovawart voorkomt en dat de onderzochte SOD1-variant bij ons ras van betekenis is.
Het onderzoek omvatte echter slechts drie aangedane honden. Het geeft daarom geen antwoord op de vraag hoe vaak de ziekte binnen de totale Hovawartpopulatie voorkomt.
Bron: Mandrioli e.a. (2021), Journal of Comparative Pathology, 182, 37–42.