Hoe betrouwbaar zijn de DNA-testen?
Een bijzonder interessante ontdekking werd gedaan door onderzoekers die in 2016 een wetenschappelijk artikel publiceerden over problemen met bepaalde DNA-testmethoden bij Hovawarts.
Aanleiding waren tegenstrijdige uitslagen tussen ouderdieren en hun nakomelingen, die door verschillende laboratoria waren onderzocht.
Bij nader onderzoek van twee Hovawarts bleek dat een extra stukje DNA in het SOD1-gen bepaalde testmethoden kon verstoren. Hierdoor werd één van de twee aanwezige genkopieën soms niet herkend.
Het gevolg was dat honden die in werkelijkheid drager waren, ten onrechte als homozygoot voor de risicovariant konden worden aangemerkt. Dit verschijnsel wordt allelic drop-out genoemd.
Het onderzoek betekent niet dat alle DM-testen onbetrouwbaar zijn. Het toont juist aan hoe belangrijk het is dat laboratoria hun testmethoden zorgvuldig ontwikkelen en controleren.
Niet alleen het laten uitvoeren van een genetisch onderzoek is belangrijk, maar ook de betrouwbaarheid van de gebruikte onderzoeksmethode.
Bron: Turba e.a. (2017), Animal Genetics, 48(3), 365–368. Online gepubliceerd in december 2016.